Capacitor resonans est pars circuli quae plerumque est capacitor et inductor in parallelo. Cum capacitor exoneratur, inductor incipit habere cursum retrogradum inversum, et inductor oneratur; cum tensio inductoris maximum attingit, capacitor exoneratur, et deinde inductor incipit exonerari et capacitor incipit onerari, talis operatio reciproca resonantia appellatur. In hoc processu, inductantia continue oneratur et exoneratur, ita undae electromagneticae generantur.

Principium physicum

In circuitu qui capacitores et inductores continent, si capacitores et inductores in parallelo sunt, intra breve tempus hoc fieri potest: tensio capacitoris gradatim crescit, dum fluxus electricus gradatim decrescit; simul, fluxus electricus inductoris gradatim crescit, et tensio inductoris gradatim decrescit. Intra alterum breve tempus, tensio capacitoris gradatim decrescit, dum fluxus electricus gradatim crescit; simul, fluxus electricus inductoris gradatim decrescit, et tensio inductoris gradatim crescit. Incrementum tensionis ad maximum valorem positivum pervenire potest, decrementum tensionis etiam ad maximum valorem negativum pervenire potest, et directio eiusdem fluxus etiam in directionem positivam et negativam in hoc processu mutabitur, quo tempore circuitum oscillationem electricam vocamus.

Phaenomenon oscillationis circuitus paulatim evanescere potest, vel immutatum permanere. Cum oscillatio sustinetur, eam oscillationem amplitudinis constantis, quae etiam resonantia appellatur, appellamus.

Tempus quo tensio capacitoris vel inductoris duorum fusionum per unum cyclum mutatur periodus resonans appellatur, et reciprocum periodi resonantis frequentia resonans appellatur. Frequentia resonans dicta hoc modo definitur. Relata est ad parametros capacitoris C et inductoris L, nempe: f=1/√LC.

(L est inductantia et C est capacitas)